The Big C

Nét toen ik ‘m bijijijijna vergeten was, liep ik ‘m nu zelf op. Shit!

Mijn lief werd verkouden, testte negatief en niet lang erna werd ook ik niet helemaal fit. Het begon met een soort griepgevoel op zaterdagavond. Alsof ik koorts had. Maar mijn temp was normaal. Ik dacht dat het oververmoeidheid was; ik had erg drukke weken achter de rug en die dag ook weer hard gewerkt in Amsterdam… Het voelde zo raar, want alles in mijn lijf zei: KOOOORTS. Van die zeurende spieren, lamlendig, moe, zwabberbenen… maar koorts had ik niet… en verder eigenlijk ook niet echt klachten, behalve zo’n irritante jeuk tussen oor en keel… die waar je net niet bij kan, tenzij je heel hard “GGGGGGGGGGGGG” doet… 

Er ging dus wel vaag een belletje rinkelen, maar aan Corona had ik nog niet gedacht! Je hoort er immers ook bar weinig over momenteel…

Wout was die vrijdag met zijn vader vertrokken voor een lekker weekendje weg en ik had die zaterdag nog een super leuke shoot gedaan met The Amsterdam Vocals.
Toen ik zondag wakker werd, leek dat koortsige gevoel gezakt, maar ik merkte in de loop van de dag dat ik verkouden begon te worden.
Maandag ochtend ging ik maar eens testen. En ja hoor. 2 streepjes. The BIG C! Ik was nu dan toch echt de sjaak! En ja, ook Ron testte positief. (Dus mensen, niet alleen testen op dag 1 van je verkoudheid!! Test op dag 2 en 3 even nog een keer!!) 

Dus, hoppa, in isolatie en mensen bellen! Want die richtlijnen zijn er gewoon nog steeds! En terecht ook!

De dagen erna werd ik met de dag beroerder. En waar Ron er na 4 daagjes wat lichte klachten alweer vanaf was, glipte ik dag voor dag steeds verder een soort twighlight wereld in. Alles ging maar een beetje langs me heen. Uitputting, 0 focus… Man wat was ik beroerd! 

Geen koorts, maar als ik hoestte brak het zweet me uit, gingen al mijn spieren jengelen en zeuren, werd ik dizzy en moest ik meteen gaan zitten of zelfs liggen. Als ik een (paar) uurtje(s) op was geweest (lees; op de bank even tv had gekeken of wat te eten/drinken voor mezelf had gemaakt) kon ik daarna weer naar bed om daarvan bij te komen. Om vervolgens weer iets te eten voor mezelf te maken en daarna weer te gaan liggen, omdat de totale uitputting en lamlendigheid dit nu eenmaal afdwongen. Ik had constant dove, suizende oren, pins and needles in m’n luchtwegen als ik hoestte, ik was volledig uitgeput, had zware armen, benen als blokken beton, was super snel buiten adem… Ohja en sinds dag 5 geen reuk en smaak meer. Een hele rare gewaarwording, kan ik je zeggen!! 

Lieve mensen, als je denkt dat corona nu wel mee valt, of dat het wel klaar is ofzo… guess again! Mocht je zo’n mazzelaar zijn als mijn vriend (en anderen) en er slechts een klein beetje last van hebben, heb je echt ZO veel geluk! Helaas hoor ik maar al te vaak van de mensen om mij heen dat het ziektebeeld verloopt/is verlopen zoals het nu bij mij verloopt! Echt ZO niet leuk!!! En niet alleen het feit dat je je zo beroerd voelt he… the whole shabang is echt super K: 

Ik heb shoots moeten verplaatsen, sinds vorige week zaterdagavond geen mens meer gezien, gehele dag opgesloten gezeten in m’n huis, heel veel geslapen, mijn lieve zoontje al ruim een week niet kunnen zien en knuffelen, mijn geliefde niet kunnen knuffelen en het werk wat is blijven liggen is flink opgestapeld, wat weer voor een extra stress factor zorgt. 

Bruidsparen en families die met smart op hun foto’s wachten, moeten minimaal een week langer wachten, want ik kon dus gewoon echt niks meer. Het was echt wel even heftig. En dan ben je nog alleen ook!!! 

Zoooo, dat is niet leuk hoor!! Hondsberoerd, tollend op je benen nog een maaltijd voor jezelf zien te bereiden. Dan voel je je echt wel even alleen op de wereld! En dan nog de schuldgevoelens naar je kind toe, die zijn moeder mist en andersom! Ja, het was een hele worsteling op vele levels! En dan natuurlijk de zorg over je lijf! Die totaal niet meer doet wat je ervan verwacht en ervan kent!
En lieve mensen, dit kan iedereen overkomen. Echt niet alleen maar mensen met onderliggende medische problemen!!! Ook kerngezonde mensen hoor ik over dezelfde ervaringen als die ik nu heb meegemaakt.

Ten tijden van de lockdowns ben ik 0 keer ziek geweest. Mijn zoontje is ongeveer 15 keer verkouden geweest, mijn vriend ook een keer of 8/10 in die twee jaar. En ik lag gewoon naast hem te slapen en heb mijn zoontje gewoon geknuffeld al die keren en ik werd niet ziek… Dus met mijn weerstand/immuun systeem is niet zo veel mis… en nu, sinds alles weer open is en normaal is, ben ik voor de tweede keer flink de Sjaak. In februari had ik dat rare, heel nare longvirus wat ruim 4 weken bleef hangen. Heb me zowat een liesbreuk gehoest toen! (Die schijnt er nu nog steeds te zijn trouwens… geen Corona maar wel een heel nasty virusje!)

En dan nu toch Corona… voor het eerst. In een tijd dat het virus “afgezwakt” zou zijn, er geen lockdowns zijn, er geen sprake is van social distancing en het leven weer normaal is. Nou bij deze; iedereen die nog zegt dat Corona gewoon een simpel verkoudheidje is; kruip lekker onder een steen en blijf daar alsjeblieft, daar hoor je dan ook wel thuis inmiddels!

Het is echt een uiterst ingewikkeld virus, met heel veel kanttekeningen en verwarrende factoren. (Zowel wetenschappelijk als maatschappelijk.) Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt en dan ben ik nog niet eens op de IC terecht gekomen, Godzijdank!!!

Ik hoor om mij heen weer veel berichten van besmette mensen, van uitbraken bij zorginstellingen en dat soort zaken… het is dan misschien bar weinig in het nieuws, maar het IS er nog wel hoor lieve mensen! Dus alsjeblieft, als je klachten krijgt, wees heel zorgvuldig met wat je ermee doet. Corona is niet ineens magischerwijs verdwenen! En het is ook nog steeds niet een normaal alledaags virusje… Dus test jezelf alsjeblieft grondig wanneer je klachten hebt, ook al heb je zelf bijna geen last, ik heb het nu zelf meegemaakt; de mensen die je ermee besmet, kunnen er wel goed ziek van worden, zoals in dit voorbeeld nu met mijn vriend en mij. Te gek voor hem dat hij de dans is ontsprongen, maar ik ben wel goed de lul geweest! Excuse my French!  Het lijkt zowat wel een soort Russische Roulette! 

Ik wens iedereen die het nu heeft veel beterschap en een spoedig herstel. Ik weet nu ook wat het kan zijn. En dit kan echt heftig zijn.

Blijf zorgvuldig, zeker zo in een tijd waarin eigenlijk iedereen het bijna wel vergeten lijkt te zijn…

Straks in het najaar, weet ik wel dat ik extra voorzichtig ga zijn en waar mogelijk zo veel mogelijk risico ga proberen uit te sluiten. Dit K virus, wil ik liever niet nog een keer krijgen! 

Sterkte allemaal!

En prijs jezelf maar heel gelukkig, als je het niet hebt!!!